In Leurs petites vies et autres nouvelles (2024) zijn zestien verhalen van Tatiana de Rosnay verzameld. Hoewel er “inédit” op de kaft staat, verschenen de meeste verhalen al in andere bundels. Het is wel handig dat ze hier bij elkaar staan.

Tatiana de Rosnay (1961) is een internationaal bekende schrijfster, o.a. van het verfilmde oorlogsverhaal Elle s’appelait Sarah / Sarah’s key (2006). De Rosnay heeft een Franse vader en een Britse moeder en publiceert zowel in het Frans als in het Engels. Veel van haar boeken zijn vertaald in het Nederlands. Het werk van Tatiana de Rosnay is heel toegankelijk geschreven en daardoor erg geschikt voor lezers met weinig leeservaring. Critici noemen De Rosnay’s werk nogal eens kitsch, maar het bereikt wel heel erg veel lezers.

De verhalen in Leurs petites vies et autres nouvelles zijn niet allemaal even sterk. Over het algemeen weet De Rosnay haar lezers wel te boeien. Het titelverhaal is interessant om te lezen: tijdens de coronalockdown werkt grafisch vormgeefster Alex thuis. Ze kijkt uit op de appartementen aan de overkant van de binnenplaats van haar gebouw. Nu ze zoveel thuis zit, raakt ze gefascineerd door het bejaarde koppel dat tegenover haar woont. Ze is zelfs een beetje jaloers op het stel dat hand in hand tv kijkt, terwijl Alex zelf single is. Na de zoveelste stukgelopen relatie is Alex zo verdrietig dat ze de luiken wil sluiten. Net zoals zij haar overburen bestudeert, bestuderen de overburen haar ook en ze heeft er geen behoefte aan om bekeken te worden nu ze zo verdrietig is. Maar dan ziet ze ineens dat de overbuurman zich raar beweegt. Doet hij gymoefeningen of is er iets anders aan de hand?

Ook het verhaal “Le Noël de Sébastien” speelt zich af tijdens de lockdown. Ook dat verhaal gaat over eenzaamheid en vriendschap die generaties overstijgt. Verder zijn er wat korte overpeinzingen over schrijvers als Emile Zola en Yves Navarre. Leurs petites vies et autres nouvelles is een gevarieerde bundel waar zeker interessante verhalen in zijn te vinden. En is het kitsch? Ach, de thematiek is niet zo verrassend en de verhaallijnen zijn soms vergezocht, maar het is een heel aardige bundel. 

Tatiana de Rosnay (2024), Leurs petites vies et autres nouvelles, Paris, 178 p.